Voor een eerste nacht redelijk goed geslapen alleen vanaf 5 uur elke keer wakker. De wekker ging iets voor half 8 en gelukkig had er al iemand koffie gezet! Het is heel onwennig om niet m’n eigen ochtend rituelen te doen! Normaal drink ik een bakkie en rook ik een sigaret en maak ik daarna de injecties voor de dag klaar. Gisteren was het hier de hele tijd één klaar maken en dan injecteren. Vanochtend ook aangegeven dat ik hier even moeite mee heb en kreeg heel verrassend als antwoord dat ze in het ochtendoverleg gaan bespreken of ik ze in de ochtend allemaal klaar mag maken voor de dag. Het scheelde voor hen ook gaf de verpleging aan. Hierin merk je dus echt wel verschil dat je in een verslavingsinstelling zit en dat er mee wordt gedacht! Om half 11 is het overleg dus even afwachten of het akkoord is. Maar alleen al dat zo’n stom ritueel serieus genomen wordt is al heel erg fijn!
Ik ben nooit zo’n prater in de ochtend en heb het liefste op de radio na totale stilte om me heen het eerste uur. Dat gaat natuurlijk hier niet. Er zitten een paar best drukke ADHD mensen hier en vind het lastig om daar mee om te gaan, merk ik. Ook valt het me op dat iedereen z’n eigen coping mechanismen heeft en dat bepaalde dingen die ik nu doe helemaal niet zo gek zijn en eigenlijk wel bij de verslaving horen. Dat geeft me stiekem wel een beetje rust en vertrouwen dat dit wel goed komt straks!
Gisteravond liet de verpleging me schrikken door te zeggen dat ik woensdag in één keer moet stoppen met de injecties. Vanochtend maakte de verpleging hier ook een opmerking over en daar kwamen de waterlanders en paniek weer! Gelukkig was het een verspreking en heeft ze me gerust kunnen stellen dat dit toch niet het geval is. Ik merk dat ik even heel gevoelig ben voor paniekaanvallen. Alles wat even anders is dan besproken of anders gaat dan ik gewend ben, brengt paniek! Gelukkig krop ik het niet meer op en maak ik het direct bespreekbaar dus ik voorkom gelukkig escalatie.
Ik mis Hendri en de woefies enorm! Het liefste wil ik weer zeggen “Ik red me thuis wel weer” en pak ik me spullen en ga ik! Ik weet donders goed dat ik echt nog niet zover ben! Wel realiseer ik me een aantal dingen hier door de anderen te observeren en veel na te denken. Verslaving doet echt zo veel meer dan ik door heb gehad de laatste weken/maanden! Hoe moeilijk en pijnlijk ik het ook vind om nu niet thuis te zijn het is wel goed voor me om even niet de druk van thuis zijn te voelen en hier echt te focussen op de omzetting en alles wat daarbij komt kijken! Wel kijk ik er echt heel erg naar uit om Hendri vanavond te zien en te knuffelen!
Ik laat vandaag maar weer een beetje over me heen komen! We hebben straks om 10.00 uur een koffie/thee moment en dan worden de taken van vandaag verdeeld. Verder is er vandaag niet veel te doen dus ik ga straks voor me zelf even kijken hoe ik vandaag in ga vullen. Ik had verwacht dat er iets meer verplichte blokken zouden zijn, maar deze afdeling is echt bedoeld voor de Detox en niet voor het werken aan de onderliggende problemen. Ik zal me er dus aan over moeten geven dat ik hier moet focussen op tot rust komen en vanaf morgen bezig zijn met de omzetting. Als ik om me heen kijk naar de mensen hier is dat echt al keihard werken en een dagtaak! Ik weet niet hoe m’n lichaam en geest erop gaan reageren dus we laten het allemaal maar gewoon gebeuren! Ik wordt vandaag als het goed is nog gebeld door Kirsten, mijn verslavingsarts thuis en ik hoop dat ik daardoor over dit onderwerp ook wat rust ga krijgen.
Ik voel me weer behoorlijk nutteloos doordat er nog niks gebeurd maar ergens begint het ook te landen dat dit echt niet zo is! Dus ik ben op de goede weg! Ik heb mezelf vanochtend beloofd nog meer naar de verpleging te stappen als ik weer onzinnige dingen in m’n hoofd haal! Het heeft totaal geen zin om er mee rond te blijven lopen!