Het kan niet altijd feest zijn!

Het kan niet altijd feest zijn!

Het is inmiddels 13.00 uur geweest en ik lig weer plat op bed en vind het allemaal even niet zo leuk meer! Ik ben zwaar emotioneel, wat ongetwijfeld ook nog door de narcose komt en mijn voorheen oude enige fijne positie geeft nu heel veel druk op de buik en ben dus weer heel erg zoekende naar een fijne plek om echt te rusten. En dat is niet makkelijk even. Ik jank tranen met tuinen met vlagen maar dat mag er gelukkig ook zijn van mezelf.

Vanochtend wel weer even lekker gewassen en m’n haar gewassen. En weer met een frisse pyjama de dag door komen. Ik hoop binnenkort wel een keer weer gewone kleding aan te kunnen. Ik mis het steeds meer om een leuke outfit aan te hebben, maar geduld en dan kom ik daar wel weer! Ik denk dat nu de trap op naar boven sowieso nog niet zo’n goed plan is! Ik ben al nog steeds onder de indruk dat ik vanochtend in de draaistoel heb kunnen zitten, dat voelde echt zo verrekte fijn!

De ochtend was erg relaxed! Jennie is er om half 10 even geweest koffie drinken en verder ben ik de hele ochtend al bezig met foto’s uitzoeken en hernoemen. Als iemand ooit door m’n chromebook gaat weten ze niet wat ze zien, zo geordend is dat ding aan het worden haha. Naja is het toch nog ergens goed voor toch? Vanmiddag staat er ook niet zoveel op de agenda. Ik wil graag een poging gaan doen om eindelijk m’n ansichtkaart klaar te krijgen maar weet niet of ik daar nu de concentratie voor heb. Voor de rest ben ik mezelf continue aan het inhouden omdat m’n hoofd weer heel veel wil proberen en doen. Maar ik houdt me koest, wees gerust! Beter rustig en gestaag dan snel en terug bij af! Nu ik dat trucje door heb kan ik me er meestal goed aan houden! Ik houdt me goed aan dat ik niet zwaar mag tillen of boven m’n macht mag beuren en de meeste dingen die bij ons hoog staan en die we veel gebruiken zijn verplaatst dus kan zoveel mogelijk zelf doen zonder steeds te vragen. Dat blijf ik lastig vinden! Ik ben zo gewend om alles zelf te doen en vooral op mijn manier haha.

Emo dagen mogen er ook zijn en het lijkt erop dat ik er sinds vanmiddag één heb! Dus ik houdt me maar een beetje koest vandaag en wil niet teveel mensen zien en spreken want dan maak ik het mezelf alleen maar moeilijker want dan voel ik me rot en ga mensen afsnauwen en dat wil ik niet want iedereen is zo lief en ik meen er ook helemaal niks van, het zijn gewoon frustraties over mezelf. Ik hoop dit weekend nog wel even te kunnen knuffelen met mijn lieve kleine vriendin Nova! Die vond het ook allemaal best wel spannend de afgelopen dagen en heb haar ook gemist! Ik hoop dat we dat zondag voor elkaar kunnen krijgen! Vandaag is al wel even genoeg zo. Heb haar ook nog niet gevraagd omdat ik eerst even wil kijken hoe ik morgen eraan toe ben.

Het is inmiddels alweer 18.00 uur en ik lig weer even op bed ( Goh wat verrassend elke keer hé haha ) Heb net bij het avond eten de eerste Trombose injectie gezet en m’n been is weer helemaal blij met extra voeding…. Vanmiddag heb ik een omslagpunt gehad en ben behoorlijk emotioneel en licht geraakt! Ik wilde zelfs Max even niet bij me op bed hebben en dat gebeurd bijna nooit! Gelukkig ligt hij er inmiddels weer vredig bij! Ik vond het moeilijk toe te kijken hoe Hendri de keuken en kamer aan het dweilen was en ik maar “dom’ moest blijven liggen… Daar ga ik gewoon niet aan wennen! Maar goed, ben vanmiddag weer mooi opgeschoten met foto’s uitzoeken met een Spotify playlist op de achtergrond en tussendoor m’n bewegingsrondjes met de rollator. Het uithoesten blijft heel pijnlijk vandaag.

Voor een emo dag sla ik me er geloof ik nog wel weer goed erdoor heen! Wat niet helpt is dat ik vanochtend weer geen ontlasting heb gehad en dat begint behoorlijk dwars te zitten. Ik wacht het nog even tot morgenochtend af en anders wordt het weer een klysma… Gelukkig is er weer nieuwe voorraad! Ben wel weer trots op mezelf hoe ik mezelf weet te blijven oppeppen om er niet in te blijven hangen. Het is allemaal niet makkelijk ook al lijkt het me soms wel makkelijk af te gaan. Er komen vandaag ook allemaal herinneringen terug aan het moment dat ik in de ok gereden werd. Mooie momenten, angst momenten, grapjes gelukkig ook en BOEM weg was ik en werd voor m’n gevoel wakker op m’n kamer. Heb de hele uitslaapkamer gemist voor m’n gevoel! Ik kan in mijn dossier ook niet terug vinden waarom dat zolang moest duren dus bij de volgende bel afspraak staat het op mijn vragenlijst.

Vanavond gaat Hendri nog even naar een verjaardag en blijf ik nog even in m’n bubbel van de foto’s! Het is wel even fijn om al die foto’s weer terug te zien! Maar jeetje wat heb ik een foto’s verzameld in de loop der jaren, echt niet normaal meer. Wel heel gaaf dat het er allemaal nog is. Ik vind foto’s en de herinneringen wel heel belangrijk en hoop er nog velen te kunnen maken!

Het lijkt er vandaag wel op dat het even een blog wordt zonder foto’s dus ik zoek er maar een paar uit die ik extra mooi vond toen ik ze vanmiddag zag!

Aug ’23 Stoomtrein Hoorn – Medemblik
Wij in een kasteel in Duitsland
Aug ’23 in Dierenpark in Osnabruck

Het zien van deze foto’s maakt wel dat ik weer een beetje naar komend voorjaar kijk en hopenlijk weer van dit soort uitjes kan gaan doen! Maar voor nu mag vandaag wel snel voorbij zijn zodat we morgen weer met frisse moed een poging kunnen doen om er een goede dag van te maken! Jullie berichtjes blijven me wel heel erg goed doen, dus dank jullie wel daarvoor!

Hopenlijk krijg ik vannacht iets meer dan 5 uur slaap! Het is wat het is hoor, ik lig overdag veel dus het is logisch maar doe mij maar weer even normaal! Anders ga ik er nog veel te veel aan wennen en van genieten haha. Ik hoop dat jullie een mooie zaterdag avond hebben!

-xxx- van mij

Wil je meer blijven lezen??

MELD JE AAN en ontvang de nieuwste blogs in je mailbox en blijf op de hoogte van mijn ziektebeeld.

We spammen niet! Lees ons privacybeleid voor meer info.

Toon 2 reacties

2 reacties

  1. Jolanda

    Wat heb je toch veel kracht. Ook het durven uiten van angst en emoties is een teken van kracht. 💋 Jolanda

Geef een reactie