Ik heb zowaar vanochtend geslapen tot 08.30 uur en werd wakker door het kloppen op m’n deur hier. Dat is lang geleden en was fijn! Het zitten in deze veilige omgeving is even zo goed voor me! Ze laten me hier nadenken over veel dingen en ik doorbreek heel wat patronen die ik de laatste weken/maanden mezelf aangepraat heb! Ik vind het mooi om dat proces bij mezelf te zien! Ik ben niet vaak trots op mezelf geweest, maar deze keer ben ik wel ongelofelijk trots!
Wel merk ik dat bij één van de verplegers ik heel erg onzeker wordt over mezelf! Hij komt elke keer heel goed bedoeld met analyses over gedrag en soms daagt hij mij ook wel uit om anders te denken over sommige dingen, maar vaak denk ik ook dat hij iets te over analyseert en daardoor juist onzekerheid creëert! Ik zit nu weer even heel erg in m’n hoofd door hem terwijl ik juist vandaag even rust wilde van mezelf! Door de onrust wil ik weer teveel in de dag plannen ter afleiding en heb even het gevoel dat ik op ontploffen sta! Ik zit hier nu even een potje te balen en alles in me schreeuwt nu even dat ik naar huis wil! Gaan we natuurlijk nog niet doen want het gaat net pas 2 dagen redelijk goed mentaal gezien en wordt nog veel te snel van m’n stuk gebracht. En dan moet het afbouwen van de injecties nog gaan beginnen!
Ik zit wel vandaag heerlijk relaxed in m’n thuis kloffie en probeer om met carbon een tekening over te trekken voor het houtbranden. Vandaag even geen Winnie maar een vlinder. M’n hand werkt vandaag niet echt mee, het gevoel gaat er steeds uit en het voelt als een soort van kramp wat erg irritant is als je kleine priegel details moet overtrekken
We hebben nu net de lunch op en ik zou nu van mezelf moeten rusten maar ik wil nog van alles dus geen tijd…. Ik ga het dus nu wel even doen! Gewoon even liggen met de radio aan en de boel de boel laten! Ik ben bang dat dat niet gaat lukken vandaag maar wie weet gebeurd er een wonder en val ik lekker in slaap….
Ik merk even heel erg aan mezelf dat ik onrustig ben maar ook een gevoel van rust heb…. Dat klinkt heel tegenstrijdig maar is wel even hoe ik het voel! Als ik soms naar de mensen hier om me heen kijk die heel erg druk zijn denk ik wel eens bij mezelf dat ik ADHD in m’n hoofd heb.. Continue denken, malen , analyseren en goed praten om vervolgens ineens heel onzeker te worden en het gevoel te hebben dat alles wat ik doe fout is. Bleh ik wordt weer gek van mezelf!
Ik zei laatst tegen Hendri dat ik wel heel graag een ander hoofd zou willen hebben, en toen zei hij heel lief dat hij niet tegen een ander hoofd aan wil kijken hihi. Zo ineens moet ik daar aan denken en nu ga ik met een glimlach echt even liggen voordat het weer ineens avond is en het weer te laat is om dat te gaan doen!
Fijne zondag allemaal!